سیستم های هوش مصنوعی وظایف را به قطعات تقسیم می کنند و هر قسمت را در مناسب ترین مکان اجرا می کنند.
کارهای حساس به زمان، مانند پاسخ دادن به یک فرمان صوتی یا تجزیه و تحلیل فید دوربین، به صورت محلی اجرا می شوند تا تاخیر را به حداقل برسانند. پردازش های پیچیده تر، مانند ترکیب داده ها از بسیاری از منابع یا به روز رسانی مدل ها، در فضای ابری اجرا می شود که در آن قدرت محاسباتی بیشتری در دسترس است.
این مؤلفه ها به طور مداوم داده ها را به اشتراک می گذارند و به سیستم اجازه می دهند تا به عنوان یک گردش کار هماهنگ کار کند.